میگـمــ خُــداحــافـظ

کـه تــو چشـم تــَر کُنــی و بگــــی:

کُجــــــآ؟ مگـــه دسـتــِ خـــودتــهـ ایــن اومــدن و رفتــن؟

کــه سفــت بغلــمــ کنــی و بـــگی:

هیــچ رفتـــنی در کـــار نیســتــ

همیـــن جــــآ "بـه دِلـتـــ اِشـــاره کُنــی" جـــاتــه تـــا همیشــه

آخــرِ سـرش محکــمــ بگی: شیــر فهــم شـد؟؟

و مَن، دل ضعفــه بگیــرمـ از ایــن همــه عــاشقـــانـه هـــای ِ مُحکَمِــت
 

بآورتـــ بِشَود یآ نـﮧ

روزﮮ مـﮯ رسُد کـﮧ دِلَتــ برآﮮ هیچ کَس؛

بـﮧ اَندآزه ﮮ مَـטּ تَنگــ نَـפֿوآهَد شُد

برآی نِگآه کَردَنمـــ

כֿـَندیدنمـــ

اَذیتـــ کردَنمــــ

برآی تَمآم لَحظآتـﮯ کـﮧ دَر کـ ـنارَم دآشتی

روزﮮ خوآهد رسید کـﮧ در حَسرَت تِکرآر دوبآره مَـטּ خوآهـﮯ بود

می دآنم روزﮮ کـﮧ نبآشَم "هیچکَس تکرآر مـטּ نخوآهد شُد