نفسهای بی هدف×دیگه نمیذارم بازیچه بشم

به نام خالق زیباییها

نفسهای بی هدف عنوان وبلاگ من است.این عنوان برای کسانی است که زندگی برایشان بی معنی است ودر زندگی احساس پوچی می کنند برنامه خاصی برای ادامه زندگی ندارند.بعضی از آدمها درزندگی به قدری ناامیدهستند که بزرگترین آرزویشان مرگ است .اینان دنیا را بی معنی میدانند وهدف معینی هم در زندگی ندارند.وهمه آدمهارا دشمن خود می دانند واز جامعه واجتماع فراری اند.وهمه اتفاقای بد را هم به گردن خدا ودنیا می اندازند.به نظر من دنیا ارزش این حرفارو ندارد.مگه ما چند بار به دنیا می آییم که زانوی غم بغل بگیریم وهی از این وآن آه وناله بکنین.انسان باید عین کوه استوار باشد تا خدا از آفرینشش پشیمان نشود.باید کاری بکنیم تا فردایمان مثل امروزمان نباشدحتی اگر کاری هرچند کوچک انجام دهیم.همیشه بخندیم تا دنیا به روی مالبخند بزند.وثانیه ها قاتل انسانها هستند.هرثانیه ای که می گذرد از عمرماانسانها کم میشود.وهیچ کس نمی داند فردایی باشد یانه .ثانیه ای هستیم شاید ثانیه ای دیگر نباشیم.

                       آرزو یکادانشجوی رشته حسابداری ۲۲ساله ازماکو